Yeniden Merhaba
Özgürlük Hareketinin bizlere öğrettiği en temel ilkelerden birisi de ‘emeğine sahip çıkma’ prensibidir. Ki biz her zaman gücümüzün yettiğince verdiğimiz emeğe sahip çıkmaya ve o emeğin bizlere kazandırdığı değerlere daha çok sarılma azminde olduk.
İşte, Veger’de böyle adeta nakış nakış işlenen bir emeğin ürünüydü.
2001’in eylül ayında Almanya’nın Troisdorf kentinde İç Anadolular’ın düzenlediği ve ‘bölgesel anlamda’ ilk kez katıldığım bir toplantı da biraz da ivedi bir şekilde ilk temelleri atıldı Veger’in.
Dergi çıkarma kararını basında yazdığımızda beni arayan yine İç Anadolu’lu bir aydınımız ‘arkadaş sizin bir araştırmacınız, bir akademisyeniniz, bir yazarınız var mı? Dergi çıkarmak o kadar basit mi? Adı geçen insanların çoğunun yazınla, dergicilikle alakası yok. Siz dergi filan çıkaramazsınız’ şeklinde sözler sarfetmişti.
Ama Troisdorf’da ki ilk toplantıya katılan yüzlerce insanın heyecanı ve bir elin parmaklarını bulmayan bir arkadaş grubuyla ‘Veger’in ilk sayısını çıkardık.
Belki ‘amatördük, akademisyenimiz, araştırmacımız’ yoktu ama heyecanımız ve inancımız vardı.
Bu inançla Veger doğdu.
Çıkış yazımızda’da belirttiğimiz gibi ‘Yüzlerce yıllık ülkeden kopuşun ardında ki gerçekleri, halkımızın, kültür, sanat, edebiyat, müzik alanlarında’ki değerlerinin ortaya çıkarılmasını sağlamak ve bunları gelecek kuşaklara aktarma’yı kendimize hedef almıştık.
Yani Sürgünlüğümüzü sorgulayacak, değerlerimizi kalıcılaştırmak için çaba gösterecektik.
İdeolojimizi, besinimizi, şevkimizi, köklerimizin kaynağı ve yaratıcısı olan Özgürlük Hareketinden almamız, taraf olmamız, bizler için hazır ve elverişli bir ortam sağlıyordu.
Kimi enstitüler’in, içinde aydınların bulunduğu kurumların bile yapamadığını büyük bir emek ve çaba ile gerçekleştirerek Veger dergisini başta emek veren arkadaşlar olmak üzere, çok değerli aydın, yazar ve okur kitlesi ile bir misyon haline getirdik.
Mürekkep yalamış bir iki arkadaşın dışında ‘akademisyeni, araştırmacısı’ olmayan dergimiz her sayısında çıtayı biraz daha yükselterek Anatoliya’ Navin’in güçlü bir sesi, platformu oldu.
Dergimiz kısa sürede İç Anadolu ile ilgili büyük festivallerin organizasyonuna öncülük etti.
Ülkeye dönüşün kaynağı olan en güzel insanlarımız ‘Şehitlerimiz’ ve onların çevresi dergimizin sayfalarında bir kere daha unutulmamacasına yer buldu.
Ancak Demokrasiler’ de alınan her kararın getireceği artı ve eksiler önceden yeterince öngörülemediği için bel ki de 7. sayımızdan sonra birazda ‘Demokrasi adına, çoğunluk adına’ dergimizi İsveç’e gönderdik.
Ondan sonra ki süreçte ‘de derginin başta en çok sorumluluğun sahibi olan iki arkadaş Veger’le fiziki bağlarımızı kesmek zorunda kaldık.
Bunda belki işin başında olan bizlerin büyük eksiklikleri, yetmezlikleri de oldu ama her sayısında biraz daha büyüyen ve halkımızın büyük değer biçtiği dergimizde sayısal olarak büyümenin getirdiği zorlukları da yaşadık.
Her basın, yayın yada kurumsal çalışmalarda olduğu gibi ‘birazda demokrasi adına sadece isim düzeyinde olan yada işyerine laf yapan anlayışların getirdiği çokbaşlılıktan’ pratik yerine laf yapmak, özeleştirinin gereklerini yerine getirmemek, büyümeyle birlikte daha çok çaba içerisine girilmesi gerekirken geri durmak , emeksiz yemek, ve Veger üzerinden isim olma ve Veger’in ortaya çıkardığı değerleri adeta onu yok sayıp, inkar ederek kullanmak vb. nedenlerden nitekim Veger’i getirdiğimiz nokta ortada.
Bu eleştirileri yaparken Veger’in bu noktaya gelmesinde sorumluluğun öncelikle cesur davranmayan, yukarı da ki hata ve yanılgılara ortak olan bizlerin’de payı olduğunu bir kere daha vurguluyoruz.
Bu anlamda, yayın hayatı boyunca bizlere desteğini esirgemeyen, başta İç Anadolu’lu Halkımız olmak üzere , Veger’e destek veren bütün kurum ve hevallerimize gecikmiş bir teşekkür ediyor ama en çokta onların desteğine yeterli yanıtı veremediğimiz için de özür diliyoruz.
Her satırında, her dizesinde , her fotosunda kısaca her şeyinde sözle anlatılamayack kadar emek olan dergimizi düzenli şekilde yaşatamadık.
Ama hiç bir zaman emeğimize sahip çıkmamak, onu ayaklar altına almak gibi bir anlayış içine de girmedik.
Başlangıçta, değerli bir yoldaşımızın dediği gibi ‘dergicilik gerçektende zor bir işti’
Hele bu dergi bir de yöresel olarak çıkıyorsa.
Veger’i düzenli şekilde devam ettirememek gerçekten çok canımızı acıtsa da, dostu üzüp düşmanı sevindirse de yine de yayın hatına Veger gibi bir dergi, bir değer kazandırmanın, bir çok değeri bu dergi vasıtasıyla ortaya çıkarma ve kalıcılaştırma’nın gururunu hep yaşadık, yaşıyoruz.
İlk sayının çıkışında ki heyecan ve coşku içinde hep yüreğimizde saklı tuttuğumuz dergimizin bu aşamada sanal ortamda da olsa yaşatılması için öncülük eden arkadaşlarımızın çabasıyla yeniden birlikteyiz.
Şu an var olan bu platformu yine sizlerle birlikte güçlendirecek, büyüteceğiz.
Veger’ e ulaşamayanlar eski sayılarını ve tıpkı dergi sistematiğinde olduğu gibi başta İç Anadolu ile ilgili haber , yazı, araştırma, değerlendirme vb. konuları bu platform da bulacaklar.
Ben buna bir toparlanma süreci diyorum.
Veger hangi şartlarda olursa olsun yaşayacak yaşatılacaktır.
Yazımı, Günlük gazetemiz Özgür Politika’nın hukuksuzca kapatılması, ve tüm eşyalarımıza el konulmasına rağmen , yeniden ve eskisinden daha kararlı bir şekilde çıkarttığımız ‘Yeniden Özgür Politika’nın çıkışıyla ilgili yazdığım yazının başlığı ve aynı zamanda şiarı olan cümleyle bitirmek istiyorum
‘YENİYLE YENİDEN’.
Murat Alpavut
alpavut@arcor.de