|
__________________________________M.Salih
Dalin_______________________________
Karesat û şerê
piskolojîk li
kurdistanê
 Weke
ku xûya dikê
dewleta dagirker
a tirk di
keresetê de jî
Dev ji şerê xwe
yê psîkolojîk
bernadê. Ev çend
rojin ku bi
giştî li
tevahîya
Kurdistana Bakûr
lehî û ava ku ji
ber sedema
barana zêde li
Kurdistanê bû
sedemê mirina
gelek kesên
Kurd. Derdora
40-50 mirovan
jîyana xwe ji
dest dan û winda
bûn. Bi hazaran
Lawir(heywan)
telef bûn û bi
milyara zerarê
madî çebûn. Lê
ya balkêş ewe ku
dewleta tirk di
van keresatê
xwezayî de jî
dev ji wê kîn,
nefret û
dijminatîya xwe
bernadê.
Gelê ku xisar
dîtine – mal,
zarok û lawir
(heywan) ê xwe
winda kirine
têne ba
rayedarên
dewletê
(kaymakam, vali)
û daxwaza
alîkarîyê dikin.
Ew rayedar
dibêjine wan:
“Herin bê we
rayê xwe di
hilbijartinê
dane kê bera ew
alîkarîyê bidine
we!“ Ev şermeke
mezine ku ev
dewlet dikê. Ji
derveyî dewleta
tirk ez bawerim
ku tu dewlet
nebin ji ber
radana xwe
kolektîv bêne
cezakirin. Tenê
di nav dewleta
dagirkerê tirk –
ku tu
hemwelatîyê wan
jî bê, bêş û
vergîya xwe bidê
wan jî, ew di
demên felaketê
xwezayî wek
alîkarî li te
venagerê.
Berûvajî, ew bêş
û vergî dibe
ber, gûle û
bahrûd li te
vedigerê ji
bedêla ku bibê
xizmet;
Dibistan, rê,
febrîqe ûhw dîn
li te vegerê. Lê
di Şûna xizmet û
avakirinê de
dibê talan,
wêran, asîmle,
gûnd xerakirin,
fealî meçûl,
tecawîz, zilm,
zor û jenosît
li te vedigerê.
Gava ku
kerasetike wisa
xwezayî der
dikevê jî kesê
kû cerdevan bin,
kesê ku alîgirê
dewletê bin yan
jî xwe firotîbin
wê alîkarîyê
bidne wan. Lê
kesê ku xwe
nefroşin û
liser şerefa
xwe û kesayetîya
xwe bimînin
dewlet wan weke
dijmin dibînê û
alîkarîyê nadê
wan û bi kîn û
nefret li wan
dinerê.
Bê gomen di
erdheja ku li
Bîngolê çêbû gel
hatin ba wan
rayedarên
dewletê daxwaza
alîkarîyê
dikirin. Wan
rayederên wê
demê jî weke ê
îroj digotin û
alîkarî nedidan
wan. Heta bi
ambûlansa dane
ser wan û hinek
dîtir jî kûştin.
Gava ku gel rabû
ser pîya jî
televizyonên wan
û medyaya wan bi
giştî bi yek
dengî bi hevre
hûcûmî wan
mexdûran dikirin
û digotin:
„Binerin
terorîstin û
terorîstîyê
dikin!“ Bi polîs
û leşkerên xwe
hûcûm birin ser
wan û li wan
didan. Binçav
dikirin
derdixistin
dadgiha bi
cûdekarîyê
tewembar
dikirin. Gelo
kî Terorîste?
Gelo kî
tewembare gel an
dewleta faşîst?
Ew alîkarîya kû
hatibû jî
disekinandin û
ne didane gel û
gel perîşan
dikirin.
Di sala 1988 de
ji gelê me ê ku
ji Kurdistana
başûr ji ber
kîmyasala Saddam
bazdabûn
revîyabûn û li
Kurdistana bakûr
hatibûn li
Qoserê û Amedê û
li cihê dîtir di
Qempan de
hatibûn bi cîh
kirin. Wê demê
jî ji YE
Yekîtîya Eurupa
alîkarîya ku ji
wan kesa re
şandibûn dîsa
rayedarê dewlêtê
bi rengekî
rûreşî ew
alîkarî dizîn.
Wê demê Walîyê
Amedê Hayrî
Kozakçioglu
tiştê ku mabû jî
bi rayadarê
dewletê dinava
xwe û askerîyêde
bahr vekirin û
yê mayî jî
şandine
Îstenbolê. Bi
rojan medyayê li
ser van bûyaran
nivîsîn.
Ev dewleta bê
fedî û bê şerm
dîsa îroj jî
wisa dikê da ku
moralê gel xira
bikê û
Şaradarîyê DTP
têxê tengasîyan
de. Da ku gel
bêjê: „Va
Şaredarên me
alîkarîyê nadin
me!“ Da ku kesê
nezan bêjin: “Ma
em tenê kurdin!
Va dewlet li
kesê alîgirê xwe
xwedî derdikevê.
Ma me Kurdîtî
kir me çi jê
fahm kir!“ Vî
şerê psîkolojîk
li ser gelê me
dimeşînin û bi
vî awayî
dixwazin ku gel
têxne nav
tevlîhevîyekê bi
xeter û aloz.
 Di
sala 1991 an de
jî dîsa kurdê ku
ji Kurdistana
başûr ji ber
Saddam penaber
bûn, xwe li
„sînorê“
Kurdistana bakur
girtibûn.
Dewleta tirk
nehiştibûn da
bikevin hêla
bakur û li ser
sînor bi rengekî
pir zor û zehmet
jîyan dikirin.
Dîsa gelê me bi
wan îmkanê xwe
li wan xwedî
derket li gor
derfetê xwe Ji
wan re alîkarî
berhev kirin. Di
wê demêde ez
bixwe di
şaradarîya
Midyadê de
wesîfedar bûm.
Me qempanyeke ji
bo alîkarîya wan
megdûrê Saddam
berhev dikir 16
wesaît kom kirin
û bi wan
wesayîte dişand
ji wan kesê li
ser sînor mabûne
perîşan. Her
wesayîta ku me
dibir leşker û
cerdevana tiştê
weke birinc,
şekir û hw dîn
ji xwere datanîn
û nedihiştin ku
bi serbestî ji
wan mexdûra re
herê. Ka ev
kiryarê vê
dewleta faşîst
wê çawa bêne
qebûlkirin? Êdî
bese bera dinya
çavê xwe û Gûhê
xwe vekê, zilm û
zora li ser me
Kurda bibînê. Di
şûna me bikin
terorîst bera
terorîstê rastî
bibînin. Ma ev
kiryar ne ê
terorîstane û ne
kiryarên li
hember
mirovatiyê ne?
Ma kî terorîst
e?
Lê gelê Kurd xwe
nas dikê û wan
kiryarê dewletê
jî dizanê. Êdî
ew şerê wan yê
psîkolojîk nema
têsîra xwe li
gel dike, gel li
xwe û gelê xwe
xwedî derdikevê.
Jibona alîkarîyê
gerek herkes
sefer berbê ku
em tevde
têkevine nav
hewldanê mezin
da ku em hindik
jî bê bibin
derman û merhem
ji bo birîna
gelê xwe. Ez di
wê baweryê deme
ku dewleta
dagirker çi bikê
wê gel li xwe û
li gelê xwe
xwedî derkevê.
Ez ji kesê ku
jiyana xwe ji
dest dane ji
xweda rahmet, ji
xizmên wanre
sersaxî û sebrê
dixwazim, ji
kesên birîndar
re şîfayek zû
dixwazim.
Hêvîdarim ku
felaketê bi vî
rengî dûbare
neyên serê gelê
Kurdistanê.
Li gel rêz û
silavên
M-SALIH DALIN >>Jibo
alikariye pel
virkin
Sedemên Paşketina
Kurdan
<<< 17-10-06
Bijî Serok Apo
herdem tu bijî
<<<
28-09-06
Nepejirandina
Zagonên
Dagirkeran
<<< 27-09-06
Ax Kurdistana
min <<<
22-09-06
Rewşa
demoqratîkbûna
me
kurda
<<< 22-09-06
Bijî azadî bimrê
koletî <<<
22-09-06
Copyright ©
Kovara Veger |