14. ULUSLARARASI KÜRT FESTIVALİNDEN İZLENİMLERİM
Abdullah ÖCALAN için ÖZGÜRLÜK ve KÜRDİSTAN da BARIŞ adına düzenlenen 14.Uluslararası Kürt Festivali bu yıl Almanyanın Gelsenkiırchen şehrinde yapıldı.
Sabahın erken saatlerinde,tren istasyonları ve autobahnlar tıklım tıklımdı,yerel giysileri ile Kürtler ortalığı adeta bir renk cümbüşüne bürümüşlerdi.
Çoluk,çocuk,yaşlı ve genç demeden herkes avrupanın bir çok ülke ve bölgesinden yollara koyulmuş ,nefes nefese kalmış,yorgun ve bitkin bir halde soluk alacakları ve BARIŞ diye haykıracakları şehre akın ediyorlardı.
Arabalar ve otobüsler gelinler gibi süslenmişti.Autobahnda araba ile yoluma devam ederken,gözlerim her solladığım otobüsün içerisindeki insanlardaydı.O gözlerdeki barışa susamışlığı adeta hissediyordum,kızını-oğlunu şehit vermesine rağmen barış için yaşlı ve hasta hali ile yollara düşen insanlar....
Gözyaşları kurumuş ve artık,iki taraftanda anaların gözyaşları kurumasın diye yollara düşen ,yerel elbiseli kürt anaları her zamankisi gibi otobüslerin arka taraflarında camdan dışarıyı hüzünle seyrediyorlardı.
Yolculuklar her zaman olduğu gibi yorgunluk versede çok zevkli ve neşeli geçer.Yolda arabalar ve otobüslerin içerisindeki insanlar birbirini selamlayıp zafer işaretleri ile birbirlerıne moral ve destek veriyorlardı.
Araba ve otobüsleri gördükçe neşeleniyor ve yolun sonundaki durağın adeta Kürdistan´ın bir şehriymiş gibi bir hiss doğmuştu bende.
Avrupadaki Kürtler için bugün Gelsenkirchen şehri AMED ´ti ve burayı Amede çevirmeliydik.
Festival,at yarışlarının yapıldığı bir alanda düzenlenmişti.Çok büyük-geniş bir hıpodrumdu.
Tam ortada büyük bir sahne ve sahnenin sağ ve solunda standlar kurulmuştu.Bu yıl farklı olarak ikinci bir sahne vardı.Bu ikinci sahne, direk radyodan yayına veriliyordu.
Ana sahneden ise ROJ tv canlı yayın yapıyordu.Roj tv geniş bir ekiple anında canlı yayından festivali veriyordu.
Ikinci ufak olan sahne ,alışa geldiğimiz festivaldeki bir yenilikti.Burda sanata yeni atılmış , amatör veya ana programda yer almıyan sanatçılar program aldılar.
Bu ikinci sahnede programa çıkanlardan biride ,yöre sanatçılarımızdan CEJNO idi.
Standlar,ise herzankisi gibi çok kalabalıktı.Yeme-içme standları ağzına kadar doluydu,saatlerdir yolda olan Kürdistanlılar burda zaruri ihtiyaçlarını gideriyorlardı.Yine kitap ve müzik satdlarıda çok kalabalıktı.Son çıkan cd lere ise aşırı rağbet vardı,özellikle BERITAN filmi ( DVD) si çok ilgi gördü ve yok sattı.Diger yeni cd leri çıkan, Delil Dilaner,Diyar ve Rotinda nın cd lerinede çok ilgi vardı.
Mir müzik tarafından çıkarılan ve dikkatimi çeken bir cd vardı.STRANEN GEL 1 adlı cd.Bu cd de özellikle otantik dengbejlik kültürünün ürünleri sunuluyordu.
Bilindiği gibi Kürtlerde sözlü kültür,yazılı kültürden daha çok gelişmiştir.Bu çalışma ile sözlü edebiyatımızın ,içindeki otantik stranlarda yazıya alınıp koybolmaktan kurtarılmış oluyor.
Bu cd lerin bir seri olarak çıkacağı ve ilk albümün Colamerg ( Hakkari) bölgesinin stranlarından oluştuğunu yetkili arkadaştan öğrendim.Cd deki stranları seslendiren kadınlar yani JİNEN DENGBEJ aynı zamanda ana programda dinleyicilerle buluştular.
Kaybolmaya yüz tutmuş,yöresel otantik stranların tekrar kazanılması ve cd olarak bizlere sunulmasını çok anlamlı buldum.
İkinci sahnenin yanında ise,yazar ve şairlerin standı vardı.Bu stand Mezopotamya Yayınevinin kurmuş olduğu geniş bir standdı.Burda okuyucuları ile buluşan yazar ve şairler kitaplarını imzaladılar.Bu stand da Mehmet UZUN Köşeside kurulmuştu.Ünlü yazarın eserlerinin sergilendiği bu köşede ,festivale katılan yazar ve katılımcıların Mehmet Uzun ´a ilişkin düşüncelerini yazması için özel bir defter açıldı.Bu defter ünlü yazara daha sonradan ilitilecek.
Yeni çıkan kitaplardan bazıları ise şunlardı,
Barış Umudu------Abdullah Öcalan
Kürdistanda Demokratik Siyasetin Rolü------Duran Kalkan
Sayım Düzenine Geç------Yılmaz Sezgin
Bir İkindi Vakti------Mehmet Akar
Alanın çok geniş ve çimenlik bir yer olması ve havanında çok güzel olmasından dolayı insanlar adeta burayı panayır alanına çevirmişlerdi.Bir piknik havası hakimdi,evlerinden getirdikleri yiyeceklerini yerlere oturarak yiyen binlerce Kürdistanlıda moral çok yüksekti.
Getirdiği semaverde ,odunlarla çay demleyen ve nargilesini yakan iki aile dikkatimi çekmişti,maalesef fotoğraf makinem yanımda olmadığı için bu ilginç anları görüntüleyemedim.
Avrupanın soğuk-monoton hayatından çıkıp ,bugün Gelsenkircheni AMED e çeviren,gözleri umut ve barış dolu insanların yerlere serilip yemek yiyişleri-sohbetleri ve hep bir ağızdan BIJI SEROK APO, BARIŞ BARIŞ diye haykırışlarını yazı ile anlatmak gerçekten insanı zorluyor.
Benim dikkatimi çeken bir diğer nokta ise, bu yılki festivale katılımın daha yüksek olmasıydı.Tahminime göre yüzbini geçen bir Kürdistanlı kitlesi vardı.
Her yılki festivallerden daha coşkulu ve neşeli bir ortam vardı.Program akıcı ve dinleyici tarafından iyi takip ediliyordu.
Zafer işaretleri ve sloganlar durmaksızın program boyunca devam etti.
Barışa susamış Kürtler,saatlerce ayakta durmadan coşkulu bir şekilde BARIŞ ve SEROK adına sloganlar attılar.
Programa katılan sanatçılar kitleyi coşturdular,özellikle Rojhan Beken yaptığı Kürtçe Rock ile gençleri coşturdu ve parçaları ile onları özgür Kürdistan dağlarına götürdü.Festivalin finalinde tüm kitleyi yine özellikle gençleri coşturan Ferhat Tunç vardı.
Güzel yorumları ve barış adına yaptığı değerli konuşmaları ile kitle haykırdı.Çok uzak yolları olmasına rağmen sanatçıyı dinlemek için bekleyen insanlar ,Ferhat Tunç un konuşmaları ile akşamın o saatinde BARIŞ için dakikalarca sloganlar attılar.
Herşeye rağmen bu halkın barış ve kardeşlik istediği binlerin ağzından haykırıldı.
Festival organizasyonu bana göre çok iyi ve verimli bir festival hazırlamıştı.Emekleri için burdan onlara teşekkür etmek istiyorum.
Ekoloji ve Kürdistanın doğa tahrıbatı da unutulmamıştı.HASANKEYF adına bir stand açılmıştı.
Stand da ,Avusturya-Almanya firmalarının Ilısu Brajı projesinden çekilmeleri için imzalar toplanıyordu.Gençlerde kitle arasında bu kampanya için imzalar topluyorlardı.
Binlerce yıllık kültürün kaybolmaması için yapılan bu aksiyonda ,festivalin görkemli ve kayda değer notları arasında belirtilmeli.
Alışa geldiğimiz gibi ,yine buluşma merkezi HEVYA SOR Çadırıydı.
Festivaldeki Hevya Sor çadırı buluşmaların ve kaybolan çocukların bulunduğu adresti yine.
Görkemli bir festivaldi,Kürdistanın dört parçasından katılım vardı.Ülkesini hayatında belkide hiç görmemiş, ama yerel Kürt elbisesini giyip festivale renk katan gençler ağırlıktaydı.
Festivalde özellikle gösterilen iki tane sinevizyon vardiki ,tüm katılımcılar o an nefes almadan bu sinevizyon gösterimlerine kenetlenmişlerdi.
Sayın Abdullah Öcalan in, 1 Eylül Dünya Barış Günü ve Türkiyeye BARIŞ adına yaptığı çağrısı tekrar dinletildi.
Savaşın ne kadar kötü olduğuna ve Barış ın iki taraf içinde mutlaka olmasına ve bizim gibi Türk tarafınında adımlar atması gerektiğine dikkat çekiyordu Sayın Öcalan .
Çok güzel hazırlanmış ve özellikle müzikleri insanın kanını donduracak bir güzellikteydi.
İkincisi ise, Sayın Murat Karayılan ın 1 Eylül ve Festival için yaptığı konuşmayı içeren anlamlı bir sinevizyon gösterimiydi.
İki gösterimde tüm kitle tarafından nefes almadan ve çok dikkatlice dinlendi.Ve dakikalarca BARIŞ adına sloganlar atıldı.
Bonn şehrinden, günlerce yürüyerek festivalin yapılacağı Gelsenkirchen şehrine gelen gençlerde ana programda bir konuşma yaptılar.
Ana sahnede,iki çocuk tarafından tutulan bir pankart dikkat çekiciydi.Uğur Kaymaz ın da resmi olan pankartta kürtçe ve türkçe,ÇOCUK HAKLARIDA VARDIR yazılıydı.
Kürdistanın dört parçasından, Türkiyeden ve Avrupadan herkesin gözü ve kulağı bugün bu festivaldeydi.
Festivale katılım ve verilecek olan mesajı ,dostta düşmanda bekliyordu.
Bu mesajı herkes almalıydı, yüzbinler BARIŞ diye haykırdı,halk ve Kürdistan Özgürlük Hareketi BARIŞTAN yana olduğunu ,kardeş kanının durması gerektiğini yüzbinlerin ağzından duyurdu.
Festivalde verilen mesajda, Kürt tarafının BARIŞ ta samimi olduğu ve bunda direteceği birkez daha dile getirildi.
Böylece bu festival DÜNYA BARIŞ GÜNÜ ne layık bir şekilde kutlandı.
PS:Veger standının olmayışıda bir eksiklikti diye düşünüyorum,bir iki okuyucumuz dışında ,dergiden ve okuyuculardan kimseyi göremedim.Umarım bir dahaki festivalde bu eksikliğimizi gideririz.
Saygılar.....
Hasan Hüseyin Deveci
hh-deveci@web.de
www.hasanhuseyindeveci.blogspot.com