De kurmancîyê kû di nav Kurden Anatolî navîn da tê bi deng kirin da ji bo “Mêrik”a Kurdîye (Ayna,bi Tirki )gotina “Nênik” te bi kar anin.

Gava mêriv carê pêþin vê gotine dibize weng baver dike kû,ew ji “Mêrik” da hatiye.An ji gotina “Mêrik” di zaravayê Kurden Anatolî Navîn da hatiyê guhêrin û bûye “Nênik”.

Le di rastîya “Nênik da gotineka bi seri xwe ye û ma nayê wê ji “Ciwa” ye an ji madanê ciwa (Civa).

Aleqe yê wê madene û mêrik ji ewe kû,berê ( îro ji) ji bo mêrik xwe çekirîne madene ciwa di ser rûyî camekî dihate dayîn ji ber kû ew madene þewqe dibîrqîne hêla din e came dibe mêrikek.

Ji bo we ji Kurden Anatolî Navîn bi mêra ra digotin “Camê bi nênik” an ji “Came bi ciwa”
Le ew gotinê drej di nav salan da hatiye qut kirin û iro tenê “Nênik” tê gotin.
Her çiqas manayê gotine nênik ya rsti hatibe ji bîr kirin ji,hîn di hênek çêrok û meseleyên di nav kurden Anatolî Navîn da tê qal kirin ew di manayê madanê ciwa da tê bi kar anin.
Wek minak.
“Wexta kû Hezretî Musa çû Misre,mehes kir kû sihrbaze wî welatî yê êrdî di þeklê maran da vedidine û paþe nênikê têda berdidine û veng xelkê dixapînin.
Bi ser we ye ka da hezretê Musa li ber  Xwûdê gerî,bastonê xwe avêt ardê,Xwûdê bastonê wi kire zihayek, û zihayî marê sihrbazê yê derew-merew gîþt xwarin(1)
Di meseleyê da ji xûya dike kû gotine nênik di manaya ciwa da hatiyê bi kar anin.
Sihrbaz erd di þeklê maran da vedidane nênik (Ciwa) têda berdidane,ji ber kû nênik madenekê mina ave ye.
Di kortê kû sihrbazan vedayî da diherêkîyaû mina marakî reþ xayê dikirye.
  Rebenî Celîkan
(1)versîyona Kurdî yê we mesele Hezretî Mûsa ya bi nav û deng ji Gundî Hesare kû giredayê Kulu-Konya yê hat berhev kirin.

Nivisa heval Ayhan Doğan' na