__________________________________Ahmet Gezer___________________________________

"Yekî gundî zevî xwe dicîne"

Rojî û qurban
Yekî gundû zewî xwe diçîne,lê zade(zaxire) wî hînek tare mecbur dimîne li
derwe wallake da kû zûh bibe,heþa ji we kerra xwe ji li kêleka cêc gire dide
li benda cêce xwe dimîne.

Ber êware rewþa hewa te guhertin wusa xûya dike baranê bibare,gundî me li
ber xwûde digare dûa dûxwîne lêmej dike ma xwûde barane nevbarîne.

Êvare baranekî dibare wek ji hewa da dengiz dibarîne ser gund, çi mal û can
li derwa yê bi ber lee dikevên telaf diben û dêmrin. Cêce gundî me ji bi ber
le dikeve, bi çole da diherîke û kerra xwe ji dimre.

Gundî me bi wê bûyare pîr xemgîn dibe, û bi ber xwe dikevê da kû xwûde
dexwaze wî qebul nekir.

Dem derbas dibe dema remezane û rojê te,roja remezanê peþê gundî me rojê
nagre.
Danê nîvro gundî me ji xema dile xwe sifrekî ji xwe ra hazir dike, û li ber
rûtine dest bi xwardine dike.Navberekî dide xwardine xwe serî xwe bilind û
daste xwe jî berjûr dike. Dibe ez rojî nagrîm, qurbane ji þerjî nakîm.Kerre
min jî ji ber qurbane ve bihasibîne.

Ahmet Kurd