|
__________________________________Adem
Karaçoban_______________________________
Merhaba…
Doğrusunu
söylemek
gerekiyorsa ben
böyle köşelerde
vede kişiye özel
olarak ayrilmiş
bölümlerde
yazmaya pek
alışık değilim.
Bilemiyorum ama
bu ilk yazıma
bir okuyucu gözü
ile bakmak ve
öyle yazmak
geldi içimden.
Değerli
zamanlarını
ayırıp bu
yazdığım
minnacık
satırları okuma
zahmetinde
bulunan
arkadaşlarim.
İnternet
teknolojisinin
bizlere
sağladığı’ çagin
bu muhteşem
buluşundan şu
anda dünyanın
neresinde
olursak olalim
faydalandiğımiz
kessindir. Kim
bilir bu siteye
bağlanan
arkadaşlar,dostlar
şu anda
neredeler ve
yüreklerinde ne
tür
acılar,sevinçler
ve hasretler
hissediyorlardir..
Ama bilinen bir
gerçek vardir
ki, her nerede
olursak olalim
bizleri yani
insanliği
ilgilendiren ve
yaşamımızda
sürekli
hissettiğimiz
kanayan bir çok
yaramız vardir.
Kimimiz asirlar
önce kendi
topraklarindan
sürgün
edilmisiz.
Kimimiz
katliamlardan
geçirilmişiz,
evlerimiz,
köylerimiz
yakılmış ve
kimimiz ise
yüreğimizden
parçalar
vermişi.
Evet Kürt
halkindan ve yaşadiklarindan
bahsediyorum.
Henüz kendi
dilini,
kültürünü bile
özgür
kullanamayan bir
halk. Nufusu 45
milyon am hala
yok sayilan bir
halk.. Ve
dağlari arkasına
alarak bütün bu
vahşet Politika
ve imha
politikalarına
karşi dierenen
bir halk..
çok
uzaklara gitmeye
gerek yok, yil
1978 ve
Kürtlerde artik
dünyadaki medeni
halklar gibi yaşamak
istediklerini
haykırıyor ve
ölümüne de olsa
“ Kürt halkinin
özgürlüğü ”
slogani ile başkaldırıyorlar..
Ve yıl 1984
kimliği
yasaklanan bir
halk direnışe
geçiyor ve bütün
dünyaya özgürce
yaşamak
istedığinin ilk
kurşunlarını
atiyor..
Bedenlerde
parçalanan bu
kurşunlar ayni
zamanda Kürt
halkının diriliş
sembolu oluyor.
Hakkariden
Ağrıda,
Malatyaya,
Dersimden İç
Anadoluya Kadar
Mezopotamya
topraklarından
Anadoluya,
nerede bir Kürt
varsa herkese
ulaşiyor bu
kurşun
sesleri…Beyinlerde
soru işareti
bırakan bu
kurşunlar,
kimisine Kürt
ulusal bilinci
verirken,
kimisine de
acılar
birakmıştır…nice
Analar
ağlamıştır, nice
evlatlar toprak
altına
gömülmüştür..
Ama biz Kürtler
göğsümüzü gere
gere şunu hep
demişizdir “
onursuz ve
kimliksiz bir
yaşama asla”
Kürt halkı artık
onurlu bir halk
olduğunu
göstermiştir.
Peki biz Kürtler
gerçekten Türk
halkıyla
kardeşçe yaşamak
istiyormuyuz? Bu
sorunun yanıtı
haftaya…
Karacoban@hotmail.com
Copyright ©
Kovara Veger |